οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) είναι μια χρόνια εκφυλιστική και προοδευτικά εξελισσόμενη πάθηση των αρθρώσεων που μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε άρθρωση του σώματος αλλά πιο συχνά εμφανίζεται στις αρθρώσεις των γονάτων, των ισχίων, των δακτύλων και στις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης.

Η πάθηση αυτή προσβάλλει ολόκληρη την δομή της άρθρωσης συμπεριλαμβανομένων των οστών, των συνδέσμων αλλά και των μυών της άρθρωσης. Προκαλείται από φλεγμονή, οίδημα και παραγωγή υγρού στον αρθρικό υμένα (οίδημα στην άρθρωση), βλάβη στον χόνδρο (γίνεται τραχύς και λεπταίνει), οστεώδεις προεξοχές (οστεόφυτα) και από την σκλήρυνση του αρθρικού θυλάκου και των συνδέσμων.

Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί́ σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά πιο συχνά εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 45 ετών ή σε άτομα που είχαν προϋπάρχοντες τραυματισμούς στις αρθρώσεις. Η ΟΑ εμφανίζεται περισσότερο συχνά στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες,

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της ΟΑ ποικίλλουν από άτομο σε άτομο. Τα κυριότερα είναι:

  • Πόνος (κατά την κίνηση αλλά και ηρεμία)
  • Δυσκαμψία
  • Κριγμός (Τρίξιμο) κατά την κίνηση
  • Οιδήμα
  • Ατροφία των παρακείμενων μυών
  • Αστάθεια της άρθρωσης

Παράγοντες κινδύνου

Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας αποτελούν:

  • Παχυσαρκία
  • Προηγούμενοι τραυματισμοί των αρθρώσεων
  • Τρόπος ζωής
  • Έντονες αθλητικές δραστηριότητες
  • Βαριά επαγγελματική απασχόληση
  • Γενετικοί παράγοντες
  • Συγγενή αίτια (συγγενές εξάρθρημα του ισχίου, επιφυσιακές δυσπλασίες).

Διάγνωση

Η διάγνωση της ΟΑ γίνεται από την κλινική εξέταση και την αναφορά των συμπτωμάτων του ασθενή.  Οι απλές ακτινογραφίες επαρκούν, ενώ μόνο σε ειδικές περιπτώσεις χρειάζεται να γίνει αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Οι εξετάσειςαίματοςείναιχρήσιμεςμόνο για να αποκλειστούνάλλεςμορφέςαρθρίτιδας.

Θεραπεία

Για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου από ΟΑ,ο οποίος σαφώς υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής του ασθενούς, υπάρχουν θεραπείες συντηρητικές αλλά και χειρουργικές, όταν πλέον η κατάσταση είναι προχωρημένη και ο πόνος δεν ελέγχεται ικανοποιητικά με φάρμακα ή άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές.

Μπορεί να χρειαστεί να δοκιμαστούν αρκετές διαφορετικές θεραπείες για ανακούφιση από τον πόνο και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή.

Θεραπευτικές επιλογές αποτελούν:

  • Απώλεια βάρους
  • Φυσικοθεραπεία και Υδροθεραπεία
  • Άσκηση
  • Παγοθεραπεία
  • Χρήση ορθοπεδικών ειδών όπως νάρθηκες, μπαστούνια κ.α
  • Αναλγητικά φάρμακα (παρακεταμόλη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAID), κρέμα καψαϊκίνης, οπιοειδή κ.α)
  • Συμπληρώματα διατροφής (θειϊκή γλυκοζαμίνη, θειϊκή χονδροϊτίνη, η διασερεΐνη, το υαλουρονικό οξύ κά.)
  • Ενδαρθρική έγχυση κορτιζόνης (Όχι περισσότερες από 1-2 φορές το χρόνο)
  • Ενδαρθρική εγχύση υαλουρονικού οξέως
  • PRP (Platelet Rich Plasma) Πλάσμα Πλούσιο σε Αιμοπετάλια
  • Θεραπεία με βλαστοκύτταρα (stemcells)

Για τα συμπληρώματα διατροφής, τις ενδαρθρικές εγχύσεις, αλλά και τις νεότερες θεραπείες (PRP & stemcells) χρειάζονται περαιτέρω κλινικές μελέτες για την αποτελεσματικότητα τους.

Εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων: Η εφαρμογή των ραδιοσυχνοτήτων (RF) σε κλάδους των αρθρικών νεύρων, παρέχει μια ανώδυνη και ασφαλή θεραπευτική τεχνική για την παρηγορητική διαχείριση του χρόνιου πόνου σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα. Αυτή η διαδικασία είναι βασισμένη στη θεωρία αποκλεισμού των αλγεινών ερεθισμάτων (του πόνου) προς τον νωτιαίο μυελό, με αποτέλεσμα την ανακούφιση από τον πόνο. LINK 

Τέλος η χειρουργική επέμβαση είναι γενικά αποτελεσματική για τους ασθενείς με προχωρημένη νόσο.

Πρόληψη

  • Διατήρηση σταθερού σωματικού βάρους
  • Τακτική άσκηση (περπάτημα, κολύμπι)